Περίπου 50.000 εργαζόμενοι στο Δημόσιο που σχεδιάζουν να συνταξιοδοτηθούν φέτος έχουν τη δυνατότητα να κερδίσουν έως 12 χρόνια ασφάλισης μέσω πλασματικών ετών. Ωστόσο, οι ειδικοί εφιστούν την προσοχή σε “γκρίζες ζώνες” που μπορεί να ανατρέψουν τον προγραμματισμό όσων δεν έχουν κινηθεί εγκαίρως.
Οι εργαζόμενοι στα ΝΠΔΔ και στους ΟΤΑ μπορούν να συνταξιοδοτηθούν με τα παλαιά όρια συνταξιοδότησης, δηλαδή 35ετία, αλλά με την ανταποδοτική σύνταξη να υστερεί κατά σχεδόν 13 ποσοστιαίες μονάδες.
Με 35ετία ο ασφαλισμένος λαμβάνει το 37,31% του μέσου όρου των μεικτών αποδοχών από το 2002 μέχρι την ημέρα κατάθεσης της αίτησης συνταξιοδότησης, συν τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, ενώ αν αναγνωρίσει και πέντε πλασματικά έτη θα λάβει το 50,01%.
Ωστόσο, όπως αναφέρει η εφημερίδα Απογευματινή, για την αναγνώριση των πλασματικών ετών οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να εντοπίσουν χρόνο από στρατό (άνδρες), παιδιά (άνδρες και γυναίκες), σπουδές και λοιπά, αλλά εάν δεν υπάρχει πτυχίο για μια γυναίκα χωρίς οικογένεια, σχεδόν δεν υπάρχει τρόπος αναγνώρισης πλασματικών. Αναγκαστικά πρέπει να εργαστεί 40 έτη για να λάβει μια κάπως πιο ικανοποιητική σύνταξη.
Ασφαλιστικά κενά
Οι κενοί χρόνοι ασφάλισης (ανεργία) δεν αναγνωρίζονται για όσους θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα από την 1/1/2011 και μετά. Θεωρείται ως συντάξιμος χρόνος πραγματικής υπηρεσίας και ο χρόνος για τον οποίο δεν έχει ξεχωριστή ασφάλιση σε φορείς κύριας ή επικουρικής ασφάλισης.
Σε περίπτωση που υπάρχει χρόνος επιδότησης λόγω τακτικής ανεργίας και μέχρι 300 ημέρες αναγνωρίζεται ως συντάξιμος χρόνος χωρίς εξαγορά, ο οποίος δεν λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό της σύνταξης αλλά μόνο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
Η αναγνώριση του χρόνου ανεργίας ως πλασματικού έτους για τους δημοσίους υπαλλήλους αποτελεί ένα ζήτημα που απασχολεί χιλιάδες εργαζόμενους, ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικής αβεβαιότητας.
Σύμφωνα με την Απογευματινή, ένα σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις ο χρόνος επιδοτούμενης ανεργίας δεν απαιτεί εξαγορά, καθώς έχουν ήδη καταβληθεί οι σχετικές ασφαλιστικές εισφορές μέσω της επιδότησης.
Παρ’ όλα αυτά, οι λεπτομέρειες μπορούν να διαφοροποιηθούν ανάλογα με την κατηγορία του υπαλλήλου και το έτος πρώτης ασφάλισης. Το θέμα παραμένει κρίσιμο, καθώς επηρεάζει άμεσα τον χρόνο εξόδου στη σύνταξη και το ύψος των παροχών.
Μόνο θεμελίωση
Σημειώνεται ότι τα πλασματικά έτη από τα παιδιά στο Δημόσιο υπολογίζονται πέραν των λοιπών επτά πλασματικών ετών (σπουδές, στρατός, άδεια ανατροφής τέκνων κ.ά.), με αποτέλεσμα όσοι έχουν τρία παιδιά να δύνανται να αναγνωρίσουν έως και 12 πλασματικά έτη.
Να σημειωθεί ότι ο χρόνος απουσίας από την εργασία λόγω κύησης και λοχείας, καθώς και των ημερών επιδότησης λόγω ασθένειας ή τακτικής ανεργίας, λαμβάνεται υπόψη αποκλειστικά για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος λόγω γήρατος και όχι για τον προσδιορισμό του δικαιούμενου ποσού σύνταξης. Συνεπώς, σε αυτή την περίπτωση, δεν απαιτείται η καταβολή οποιουδήποτε ποσού εκ μέρους του ασφαλισμένου για την προσμέτρηση του εν λόγω χρόνου.
Να σημειωθεί ότι, πέραν της προσαύξησης της σύνταξης, τα πλασματικά έτη είναι χρήσιμα και για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 25ετία, 35ετία ή 37 έτη.
Μάλιστα, η αναγνώριση πλασματικών μπορεί να γίνει και με αίτηση που κατατίθεται μαζί με την αίτηση συνταξιοδότησης, ενώ τα εν λόγω έτη «κολλάνε» σε συγκεκριμένο χρόνο στο παρελθόν. Με αποτέλεσμα να θεμελιώνεται συνταξιοδοτικό δικαίωμα με ευνοϊκό καθεστώς.
Δικαίωμα αναγνώρισης πλασματικών έχουν όλοι οι ασφαλισμένοι που συνταξιοδοτούνται με τα νέα αυξημένα ηλικιακά όρια που θεσπίστηκαν μετά το 2010 (πέραν του 58ου σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, πέραν του 60ού στα βαρέα, πέραν του 50ού ή 55ου για τις μητέρες με ανήλικο ή με όριο ηλικίας σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ για πρόσληψη προ του 1983).