Διευκρινίσεις για τη διενέργεια φορολογικών ελέγχων σε τραπεζικούς λογαριασμούς πολιτών, δίνει με την απόφαση υπ’ αριθμ. 484/2026 το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ).
Στην εν λόγω απόφαση επισημαίνεται πως, η φορολογική διοίκηση φέρει το βάρος απόδειξης για τον χρόνο επέλευσης της περιουσιακής προσαύξησης και όχι ο φορολογούμενος.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο, εάν οι πιστώσεις σε λογαριασμούς δεν δικαιολογούνται από δηλωθέντα εισοδήματα ή άλλη επαρκώς τεκμηριωμένη πηγή, τότε η Εφορία μπορεί να χρησιμοποιεί τις τραπεζικές κινήσεις ως έμμεσες αποδείξεις ύπαρξης αδήλωτου εισοδήματος.
Ωστόσο διευκρινίζεται πως, ο φορολογούμενος θα πρέπει να επικαλείται γενικά ότι διέθετε αποταμιεύσεις ή κεφάλαια προηγούμενων ετών αλλά και να αποδεικνύει συγκεκριμένα ότι οι επίμαχες καταθέσεις προέρχονται από αυτά.
Ταυτόχρονα, το ΣτΕ αναφέρει σε απόφαση του πως, κρίσιμος χρόνος για τη φορολόγηση των εμβασμάτων μεταξύ προσωπικών λογαριασμών είναι ο χρόνος κατά τον οποίο το ποσό εισήλθε για πρώτη φορά στην περιουσία του φορολογουμένου και όχι η ημερομηνία μεταφοράς των χρημάτων από έναν λογαριασμό σε άλλον.
Τα παραδείγματα
Πσρακάτω παρατίθενται σχετικά παραδείγματα:
- Εάν ένας φορολογούμενος έλαβε το 2018 αποζημίωση ύψους 100.000 ευρώ, κατέθεσε τα χρήματα στην τράπεζα και το 2024 τα μετέφερε σε άλλο προσωπικό του λογαριασμό, τότε θα ισχύσουν τα εξής: δεν θα θεωρηθεί νέα προσαύξηση της περιουσίας η μεταφορά του 2024 και δεν θα φορολογηθεί ξανά. Και αυτό, διότι τα χρήματα είχαν ήδη εισέλθει στην περιουσία του φορολογουμένου το 2018.
- Εάν ένας φορολογούμενος εμφάνισε το 2025 κατάθεση 80.000 ευρώ και υποστήριξε πως, το ποσό αυτό προερχόταν από αποταμιεύσεις πολλών ετών και δεν προέβη σε προσκόμιση στοιχείων (όπως παλαιότερες αναλήψεις, κινήσεις λογαριασμών ή άλλα αποδεικτικά έγγραφα που να συνδέουν το ποσό με τις αποταμιεύσεις αυτές), τότε η η Εφορία μπορεί να θεωρήσει το ποσό αδήλωτο εισόδημα.