“Πώς οι 50 ημέρες πολέμου στην Μέση Ανατολή έφεραν απώλειες πετρελαίου αξίας 50 δισ. δολαρίων σε ολόκληρο τον κόσμο” διερωτάται ο τίτλος του δημοσιεύματος του Reuters.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα που επικαλείται και εκτιμήσεις αναλυτών, χάθηκε αργό πετρέλαιο (brent) αξίας άνω των 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό δεν έχει παραχθεί μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή πριν από σχεδόν 50 ημέρες και οι επιπτώσεις της κρίσης θα είναι αισθητές για μήνες ή ακόμη και για χρόνια.
Υπενθυμίζεται πως ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι τα Στενά του Ορμούζ ανοίγουν ξανά ύστερα από συμφωνία εκεχειρίας που επετεύχθη στον Λίβανο.
Από την πλευρά του ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ εκτίμησε πως σύντομα θα υπάρξει μια συμφωνία για τον λήξη του πολέμου στο Ιράν.
Όμως, το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ διήρκησε λιγότερο από ένα 24ωρο. Η Τεχεράνη ανακοίνωσε πως ξανάκλεισε χθες αυτή τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό ως αντίποινα για τον αποκλεισμό της Αμερικής των λιμανιών του Ιράν. Και συνέχισε λέγοντας πως εξακολουθεί να παραμένει θολό το τοπίο για ένα τέλος του πολέμου.
Η έναρξη της κρίσης
Από την έναρξη της κρίσης στα τέλη Φεβρουαρίου, περισσότερα από 500 εκατομμύρια βαρέλια του αργού πετρελαίου και συμπυκνωμάτων έχουν βγει από την παγκόσμια αγορά, σύμφωνα με τα στοιχεία της Kpler .Αυτή ήταν η μεγαλύτερη διαταραχή εφοδιασμού στην ενέργεια που έχει καταγραφεί στη σύγχρονη ιστορία.
Με άλλα λόγια, η απώλεια των 500 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου στην αγορά ισοδυναμεί:
- με μείωση της παγκόσμιας ζήτησης για αεροπορικές πτήσεις για διάστημα 10 εβδομάδων·
- με μηδέν οδικά ταξίδια από κανένα όχημα παγκοσμίως για διάστημα 11 ημερών
- ή με καθόλου πετρέλαιο για την παγκόσμια οικονομία για διάστημα 5 ημερών, όπως δήλωσε ο αναλυτής της Wood Mackenzie, Ίαν Μόουατ.
- με σχεδόν 1 μήνα ζήτηση πετρελαίου στις ΗΠΑ, ή περισσότερο από 1 μήνα πετρελαίου για ολόκληρη την Ευρώπη, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Reuters.
- με σχεδόν 6 χρόνια κατανάλωσης καυσίμων για τον αμερικανικό στρατό, με βάση την ετήσια χρήση περίπου 80 εκατομμυρίων βαρελιών από το οικονομικό έτος 2021.
- με αρκετά καύσιμα για να λειτουργήσει η παγκόσμια διεθνής ναυτιλιακή βιομηχανία για περίπου τέσσερις μήνες.
Βασικά στοιχεία:
- Αραβικές χώρες του Κόλπου έχασαν σχεδόν 8 εκατομμύρια βαρέλια παραγωγής αργού πετρελαίου ημερησίως τον Μάρτιο.
- Η ποσότητα είναι σχεδόν ισοδύναμη με τη συνδυασμένη παραγωγή της Exxon Mobil και της Chevron.
- Οι εξαγωγές καυσίμων αεροσκαφών από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και το Ομάν μειώθηκαν από σχεδόν 19,6 εκατομμύρια βαρέλια τον Φεβρουάριο, σε μόλις 4,1 εκατομμύρια βαρέλια για τον Μάρτιο και τον Απρίλιο μέχρι στιγμής συνολικά, σύμφωνα με στοιχεία της Kpler. Οι εξαγωγές αυτές θα ήταν αρκετές για περίπου 20.000 πτήσεις μετ’ επιστροφής μεταξύ του αεροδρομίου JFK της Νέας Υόρκης και του Χίθροου του Λονδίνου, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Reuters.
Οι τιμές του αργού κατά μέσο όρο κυμαίνονται γύρω στα 100 δολάρια το βαρέλι από την έναρξη του πολέμου. Αυτοί οι όγκοι που λείπουν αντιπροσωπεύουν σχεδόν 50 δισεκατομμύρια δολάρια σε χαμένα έσοδα, όπως δήλωσε ο αναλυτής στην Kpler,Γιοχάνες Ράουμπολ. Αυτό ισοδυναμεί με μείωση 1% στο ετήσιο ΑΕΠ της Γερμανίας ή περίπου με το σύνολο του ΑΕΠ μικρότερων χωρών όπως η Λετονία ή η Εσθονία.
Μπορεί να χρειαστούν χρόνια για πλήρη αποκατάσταση
- Ακόμη και να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, η ανάκαμψη της παραγωγής και των ροών αναμένεται να είναι αργή.
- Τα παγκόσμια χερσαία αποθέματα αργού πετρελαίου έχουν μειωθεί μέχρι στιγμής, τον Απρίλιο κατά περίπου 45 εκατομμύρια βαρέλια, σύμφωνα με την Kpler.
- Από τα τέλη Μαρτίου, οι διακοπές παραγωγής έχουν φτάσει περίπου τα 12 εκατομμύρια βαρέλια σε ημερήσια βάση. Πεδία αργού πετρελαίου στο Κουβέιτ και το Ιράκ θα μπορούσαν να χρειαστούν 4 έως 5 μήνες για να επιστρέψουν σε κανονικά επίπεδα λειτουργίας, επεκτείνοντας τις αντλήσεις αποθεμάτων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, δήλωσε ο Ράουμπολ.
Η ζημιά στη δυνατότητα διύλισης και στο συγκρότημα LNG Ρας Λαφάν του Κατάρ σημαίνει ότι η πλήρης αποκατάσταση των περιφερειακών ενεργειακών υποδομών θα μπορούσε να διαρκέσει χρόνια.