Η ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα επιβαρύνεται διαχρονικά με σημαντική φορολογική επιβάρυνση. Από τον ΕΝΦΙΑ και τη φορολογία των μισθωμάτων έως τους φόρους και τα έξοδα μεταβίβασης, υπάρχουν συνολικά 45 φόροι και τέλη σε όλες τις φάσεις ζωής του ακινήτου. Τα τελευταία χρόνια, όμως, έχει δημιουργηθεί παράλληλα ένα πλέγμα φορολογικών κινήτρων, απαλλαγών και προγραμμάτων που επιχειρούν να κατευθύνουν την αγορά προς συγκεκριμένους στόχους: ανακαίνιση του παλαιού κτιριακού αποθέματος, ενεργειακή αναβάθμιση, ασφάλιση των κατοικιών, επιστροφή κενών ακινήτων στη μακροχρόνια μίσθωση και ενίσχυση της κατοικίας στην περιφέρεια.
Του Μάνου Κρανίδη
Το πρόβλημα είναι ότι τα μέτρα είναι κατακερματισμένα και συχνά αρκετά σύνθετα με περιοριστικούς όρους. Ο ιδιοκτήτης πρέπει να γνωρίζει όχι μόνο τι δικαιούται αλλά και πότε πρέπει να κάνει την αίτηση, ποια παραστατικά χρειάζεται, τι πρέπει να έχει δηλώσει για τα ακίνητα του στο Ε1, στο Ε2 και στο Ε9 και ποια κίνητρα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα για την ίδια δαπάνη.
Γι’ αυτό χρειάζεται ένας πρακτικός «χάρτης» των σημαντικότερων κινήτρων που ισχύουν σήμερα.
1. Ανακαίνιση ακινήτου: Μείωση φόρου έως 16.000 ευρώ
Ένα από τα σημαντικότερα, αλλά και λιγότερο αξιοποιημένα φορολογικά εργαλεία είναι η μείωση φόρου για δαπάνες ενεργειακής, λειτουργικής και αισθητικής αναβάθμισης κτιρίων. Οι επιλέξιμες δαπάνες που πραγματοποιούνται από 1η Ιανουαρίου 2024 έως 31 Δεκεμβρίου 2026 μπορούν να μειώσουν τον φόρο εισοδήματος φυσικού προσώπου με συνολικό ανώτατο όριο τις 16.000 ευρώ. Το όφελος κατανέμεται σε πέντε έτη, με ανώτατη ετήσια μείωση φόρου τις 3.200 ευρώ. Εδώ χρειάζεται να αποσαφηνιστεί μια συχνή παρανόηση: τα 16.000 ευρώ δεν είναι
επίδομα ούτε επιστροφή μετρητών. Είναι μείωση του φόρου που διαφορετικά θα πλήρωνε ο φορολογούμενος. Για παράδειγμα, εάν κάποιος πραγματοποιήσει επιλέξιμες δαπάνες 16.000 ευρώ, μπορεί να έχει μείωση έως 3.200 ευρώ τον χρόνο για πέντε χρόνια, εφόσον βέβαια προκύπτει αντίστοιχος φόρος εισοδήματος. Κρίσιμη λεπτομέρεια είναι ότι η δαπάνη για αγορά αγαθών και υλικών που αναγνωρίζεται δεν μπορεί να υπερβαίνει το 1/3 της επιλέξιμης δαπάνης υπηρεσιών. Δηλαδή, εάν αναγνωρίζονται 12.000 ευρώ υπηρεσιών, μπορούν να συνυπολογιστούν έως 4.000 ευρώ αγαθών. Απαιτούνται νόμιμα παραστατικά και ηλεκτρονική εξόφληση. Επίσης, το ακίνητο δεν πρέπει να έχει ενταχθεί για τις ίδιες δαπάνες σε άλλο πρόγραμμα επιχορήγησης. Η ίδια εργασία δεν μπορεί να επιδοτείται και ταυτόχρονα να δημιουργεί διπλό φορολογικό όφελος. Υπάρχει όμως μία σοβαρή αδυναμία: εάν η ετήσια μείωση υπερβαίνει τον φόρο που αναλογεί στον φορολογούμενο, το πλεονάζον ποσό δεν επιστρέφεται ούτε μεταφέρεται για συμψηφισμό σε επόμενο έτος πέρα από όσα προβλέπει η συγκεκριμένη κατανομή. Αυτό περιορίζει σημαντικά την αποτελεσματικότητα του κινήτρου για χαμηλότερα και μεσαία εισοδήματα.
2. «Ανακαίνιση Κατοικίας»: Έως 36.000 ευρώ επιχορήγηση
Το φορολογικό κίνητρο έκπτωσης των 16.000 ευρώ πρέπει να διακρίνεται από τη νέα δράση του ΕΣΠΑ «Ανακαίνιση Κατοικίας». Πρόκειται για πολύ ισχυρότερο, αλλά και πιο σύνθετο χρηματοδοτικό εργαλείο. Η δράση προβλέπει επιχορήγηση από 70% έως 95%, με ανώτατο ποσό τις 36.000 ευρώ ή 300€/τμ ανά κατοικία, καθώς και πρόσθετη κάλυψη έως 2.500 ευρώ για μελέτες, άδειες και ελέγχους. Οι εργασίες ανακαίνισης αντιστοιχούν στο 60%-80% της χρηματοδότησης και οι ήπιες ενεργειακές παρεμβάσεις στο 20%-40%. Αφορά παλαιότερες κατοικίες με οικοδομική άδεια έως τις 31 Δεκεμβρίου 1990, συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια και επιφάνεια κατά κανόνα έως 120 τ.μ., με ειδικές προβλέψεις για μεγαλύτερες οικογένειες. Για τα κλειστά
ακίνητα έγιναν μάλιστα μέσα στο 2026 βελτιώσεις των όρων επιλεξιμότητας και, σύμφωνα με την τελευταία επίσημη ενημέρωση, η προθεσμία έκδοσης Βεβαίωσης Επιλεξιμότητας έχει παραταθεί έως 31 Αυγούστου 2026, ενώ η επόμενη φάση χρηματοδότησης αναμένεται να ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο. Είναι ένα σημαντικό πρόγραμμα, αλλά απαιτεί φάκελο, πολεοδομική νομιμότητα, διασταυρώσεις στοιχείων και τήρηση συγκεκριμένων γραφειοκρατικών διαδικασιών. Άρα ο ιδιοκτήτης δεν πρέπει να ξεκινά εργασίες και μετά να εξετάζει αν μπορεί να επιδοτηθεί. Πρώτα εξετάζουμε την επιλεξιμότητα και μετά οργανώνουμε το έργο. Σήμερα έχουν εγκριθεί δεκάδες χιλιάδες αιτήσεις αλλά το 90% για ιδιοκατοικούμενες κατοικίες και μόνο 10% για κενές.
3. Κενά ακίνητα ή σε βραχυχρόνια μίσθωση: Ενοίκια χωρίς φόρο για τρία χρόνια
Είναι σημαντικό το κίνητρο για την επαναφορά κενών κατοικιών ή κατοικιών που χρησιμοποιούνταν για βραχυχρόνια μίσθωση στη μακροχρόνια αγορά. Για τους πρώτους 36 μήνες δεν φορολογείται το εισόδημα από επιλέξιμη κατοικία κενή για 3 έτη ή 1 έτος σε βραχυχρόνια μίσθωση, που θα μισθωθεί μακροχρόνια. Η νέα μίσθωση πρέπει να έχει διάρκεια τουλάχιστον τριών ετών και να συναφθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026. Το βασικό όριο επιφάνειας ακινήτου είναι 120 τ.μ., με προσαύξηση 20 τ.μ. για κάθε εξαρτώμενο τέκνο του μισθωτή πέραν των δύο. Για τις κενές κατοικίες πρέπει να προκύπτει από τις φορολογικές δηλώσεις η απαιτούμενη προηγούμενη περίοδος κενότητας για 3 έτη! Για ακίνητα που προέρχονται από βραχυχρόνια μίσθωση απαιτείται να είχαν διατεθεί νόμιμα και αποκλειστικά με αυτόν τον τρόπο κατά το προηγούμενο φορολογικό έτος. Το οικονομικό όφελος είναι πραγματικό. Αν ένας ιδιοκτήτης εισπράττει 8.000 ευρώ ετησίως και βρίσκεται στο πρώτο φορολογικό κλιμάκιο των μισθωμάτων, η απαλλαγή μπορεί να σημαίνει εξοικονόμηση 1.200 ευρώ τον χρόνο ή 3.600 ευρώ στην τριετία. Παρ’ όλα αυτά, οι πολλές προϋποθέσεις για τα ακίνητα και οι κανόνες για την επαναμίσθωση όταν αποχωρεί ο ενοικιαστής εντός τριετίας κάνουν το μέτρο να μην αξιοποιείται τόσο συχνά από τους ιδιοκτήτες.
4. Νέα χαμηλότερη φορολογία ενοικίων από το 2026
Από το φορολογικό έτος 2026 έχει προστεθεί νέος ενδιάμεσος συντελεστής 25% για εισόδημα από ακίνητα μεταξύ 12.001 και 24.000 ευρώ. Η νέα κλίμακα είναι 15% έως 12.000 ευρώ, 25% από 12.001 έως 24.000 ευρώ, 35% από 24.000,01 έως 36.000 ευρώ και 45% πάνω από 36.000 ευρώ. Μέχρι το 2025, μετά τα 12.000 ευρώ ο συντελεστής πήγαινε απευθείας στο 35%. Για ετήσιο εισόδημα από ενοίκια 25.000 ευρώ, το Υπουργείο Οικονομικών έχει υπολογίσει ότι η επιβάρυνση μειώνεται από 6.350 σε 5.150 ευρώ, δηλαδή όφελος 1.200 ευρώ ετησίως.Η αλλαγή είναι θετική και αφορά περισσότερους από 160.000 ιδιοκτήτες, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για να αυξηθεί θεαματικά η προσφορά κατοικιών.
5. Ασφάλιση κατοικίας και έκπτωση ΕΝΦΙΑ έως 20%
Η ασφάλιση κατοικιών έναντι όλων των φυσικών καταστροφών συνοδεύεται πλέον από ουσιαστικό φορολογικό κίνητρο. Για το 2026, κατοικίες φυσικών προσώπων με φορολογητέα αξία έως 500.000 ευρώ μπορούν να λάβουν μείωση ΕΝΦΙΑ 20%, εφόσον είναι ασφαλισμένες για σεισμό, πυρκαγιά και πλημμύρα για ολόκληρο το έτος. Για κατοικίες άνω των 500.000 ευρώ η έκπτωση είναι 10%. Αν η ασφάλιση είναι μικρότερης διάρκειας, η μείωση υπολογίζεται αναλογικά, με ελάχιστη διάρκεια τριών μηνών. Για το 2026 η απαιτούμενη αξία ανακατασκευής έχει οριστεί στα 900 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Εδώ το κίνητρο λειτουργεί διπλά: μειώνει τον ΕΝΦΙΑ και παράλληλα αυξάνει την ασφαλιστική προστασία μιας χώρας που αντιμετωπίζει σεισμούς, πλημμύρες και πυρκαγιές.
6. Μισός ΕΝΦΙΑ το 2026 και μηδενικός από το 2027 σε μικρούς οικισμούς
Μία παρέμβαση που αφορά την περιφέρεια. Για το 2026 ο ΕΝΦΙΑ μειώθηκε κατά 50% για κύριες κατοικίες φυσικών προσώπων σε οικισμούς έως 1.500 κατοίκους, εκτός της Περιφέρειας Αττικής με εξαίρεση την Περιφερειακή Ενότητα Νήσων. Στη Δυτική Μακεδονία, στον Έβρο και σε συγκεκριμένους παραμεθόριους δήμους το όριο φθάνει τους 1.700 κατοίκους. Η αξία της κύριας κατοικίας δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 400.000 ευρώ. Από το 2027 προβλέπεται πλήρης απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ. Η ΑΑΔΕ ανακοίνωσε ότι η μείωση του 2026 εφαρμόστηκε σε 583.724 δικαιώματα επί κύριας κατοικίας. Πρόκειται για μέτρο που συνδέει για πρώτη φορά τόσο έντονα τη φορολογία ακινήτων με την αποκέντρωση.
7. Κίνητρα στην αγορά και μεταβίβαση ακινήτων
Υπάρχουν επίσης σημαντικές ελαφρύνσεις στο στάδιο αγοράς ή πώλησης. Η αναστολή του ΦΠΑ στις νέες οικοδομές έχει παραταθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026. όπου αντί του ΦΠΑ εφαρμόζεται φόρος μεταβίβασης 3% επί τιμής πώλησης. Παράλληλα, η επιβολή φόρου υπεραξίας 15% στις μεταβιβάσεις ακινήτων από φυσικά πρόσωπα παραμένει σε αναστολή έως 31 Δεκεμβρίου 2026. Στην αγορά πρώτης κατοικίας εξακολουθεί επίσης να υπάρχει απαλλαγή από τον φόρο μεταβίβασης υπό προϋποθέσεις. Το βασικό αφορολόγητο όριο είναι έως 200.000 ευρώ για άγαμο και 250.000 ευρώ για έγγαμο, με προσαυξήσεις ανάλογα με τα παιδιά.
8. Γονικές παροχές και δωρεές: Αφορολόγητο έως 800.000 ευρώ και κάλυψη «πόθεν έσχες»
Ένα ακόμη ιδιαίτερα σημαντικό φορολογικό εργαλείο για την ακίνητη περιουσία είναι το υψηλό αφορολόγητο στις γονικές παροχές και δωρεές μεταξύ προσώπων της Α΄ κατηγορίας. Για γονικές παροχές και δωρεές περιουσίας προς πρόσωπα της Α΄ κατηγορίας —όπως σύζυγο ή μέρος συμφώνου συμβίωσης, τέκνα, εγγόνια και γονείς— εφαρμόζεται αφορολόγητο όριο 800.000 ευρώ, ενώ για την αξία που υπερβαίνει το όριο επιβάλλεται φόρος 10%. Το όριο έχει ιδιαίτερη σημασία για τη μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας από γονείς προς παιδιά, καθώς επιτρέπει έγκαιρο οικογενειακό προγραμματισμό και μεταβίβαση σημαντικής περιουσίας χωρίς φόρο μέχρι το προβλεπόμενο ύψος.
Εξίσου σημαντική είναι η δυνατότητα χρηματικής γονικής παροχής ή δωρεάς, για παράδειγμα όταν οι γονείς χρηματοδοτούν το παιδί τους για την αγορά κατοικίας. Για να εφαρμοστεί το αφορολόγητο των 800.000 ευρώ στις χρηματικές δωρεές και γονικές παροχές απαιτείται η μεταφορά των χρημάτων να πραγματοποιείται με τον προβλεπόμενο τραπεζικό τρόπο και να δηλώνεται κανονικά στην ΑΑΔΕ. Αυτό είναι κρίσιμο και για την κάλυψη των τεκμηρίων απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, του γνωστού «πόθεν έσχες». Εάν, για παράδειγμα, ένα παιδί αγοράζει ακίνητο αξίας 250.000 ευρώ χωρίς να διαθέτει αντίστοιχο δηλωμένο εισόδημα ή προηγούμενο κεφάλαιο, η νόμιμα δηλωμένη χρηματική γονική παροχή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη της σχετικής δαπάνης απόκτησης. Χρειάζεται όμως σωστός χρονισμός: η μεταφορά και η φορολογική δήλωση της γονικής παροχής ή δωρεάς πρέπει να έχουν οργανωθεί κατά τρόπο που να τεκμηριώνεται η προέλευση των χρημάτων και η χρησιμοποίησή τους για τη συναλλαγή. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο, και δίκαιο αφού αυτά τα ακίνητα έχουν ήδη φορολογηθεί πολλαπλά, ιδιαίτερα σήμερα που οι υψηλές τιμές των κατοικιών καθιστούν πολύ δύσκολη την αγορά μόνο από τις αποταμιεύσεις των νεότερων νοικοκυριών. Χρειάζεται όμως προσοχή, γιατί το όριο των 800.000 ευρώ, οι προηγούμενες δωρεές ή γονικές παροχές, η συγγενική σχέση, ο τρόπος μεταφοράς των χρημάτων και η σωστή υποβολή των δηλώσεων πρέπει να εξετάζονται κάθε φορά από τον αρμόδιο φοροτεχνικό και συμβολαιογράφο πριν από τη συναλλαγή. Ενώ πρέπει να πληρωθούν κανονικά αμοιβές συμβολαιογράφου, μηχανικού κλπ. έξοδα συναλλαγής.
Τι πρέπει να προσέξει πρακτικά ο ιδιοκτήτης
Το βασικό λάθος είναι να βλέπουμε κάθε κίνητρο απομονωμένα. Πριν από μια ανακαίνιση, μίσθωση ή αγορά πρέπει να γίνεται ένας συνολικός οικονομικός και τεχνικός σχεδιασμός. Πρέπει να ελεγχθούν η πολεοδομική νομιμότητα του ακινήτου, η οικοδομική άδεια και οι τυχόν ρυθμίσεις αυθαιρέτων, η ορθότητα των στοιχείων σε Ε1, Ε2 και Ε9, ο ΑΤΑΚ και η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, οι απαιτούμενες άδειες εργασιών, οι προθεσμίες και οι κανόνες και βέβαια η γραφειοκρατία του εκάστοτε μέτρου και φυσικά το αν μια δαπάνη χρησιμοποιείται ήδη σε άλλη επιδότηση. Το πρόγραμμα «Ανακαίνιση Κατοικίας», για παράδειγμα, χρησιμοποιεί αυτοματοποιημένες διασταυρώσεις στοιχείων ΑΑΔΕ και ΔΕΔΔΗΕ και δεν εφαρμόζεται μαζί με έκπτωση φόρου 16.000€.
Τι πρέπει να αλλάξει – Επτά προτάσεις για αποτελεσματικότερα κίνητρα
Τα σημερινά κίνητρα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά κατά τη γνώμη μου χρειάζονται μια δεύτερη γενιά απλούστερων και περισσότερο μετρήσιμων πολιτικών.
Πρώτον, χρειάζεται μία ενιαία ψηφιακή πλατφόρμα ακινήτων, όπου ο ιδιοκτήτης θα εισάγει τον ΑΤΑΚ και θα βλέπει αυτομάτως ποια φορολογική έκπτωση, επιδότηση ή πρόγραμμα μπορεί να χρησιμοποιήσει. Σήμερα ο πολίτης πρέπει να αναζητά πληροφορίες σε διαφορετικές πλατφόρμες και υπουργεία.
Δεύτερον, η έκπτωση των 16.000 ευρώ πρέπει να γίνει πραγματικά αξιοποιήσιμη από όλους. Το μη χρησιμοποιημένο ετήσιο ποσό θα πρέπει να μεταφέρεται στα επόμενα έτη ή να μπορεί να συμψηφιστεί με άλλες φορολογικές υποχρεώσεις πχ ΕΝΦΙΑ. Διαφορετικά ευνοούνται μόνο όσοι έχουν ήδη υψηλό φόρο εισοδήματος για πολλά έτη. Πρέπει να επανεξεταστεί ο περιορισμός σύμφωνα με τον οποίο τα υλικά αναγνωρίζονται μόνο έως το 1/3 των υπηρεσιών. Σε πολλές πραγματικές ανακαινίσεις, ειδικά σε κουφώματα, ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις και ενεργειακές παρεμβάσεις, το κόστος των υλικών είναι πολύ μεγαλύτερο. Ένα όριο τουλάχιστον 50%-50% θα ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα της αγοράς.
Τρίτον, η τριετής φοροαπαλλαγή των κενών κατοικιών πρέπει να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα και μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να παρέχεται πενταετής μειωμένη φορολογία ή ισχυρότερη φοροαπαλλαγή για όλα τα ακίνητα που επιστρέφουν πραγματικά στη μακροχρόνια αγορά. Τέταρτον, χρειάζεται μεγαλύτερη σύνδεση των κινήτρων με τη συνολική αναβάθμιση των παλαιών πολυκατοικιών. Δεν αρκεί να ανακαινίζουμε μεμονωμένα διαμερίσματα. Πρέπει να ενισχυθούν φορολογικά η επισκευή όψεων, η συντήρηση του φέροντος οργανισμού, η αναβάθμιση ανελκυστήρων, η προσβασιμότητα ΑμεΑ, η στεγανοποίηση και η ενεργειακή αναβάθμιση των κοινόχρηστων τμημάτων.
Πέμπτον, η μείωση ΕΝΦΙΑ για ασφαλισμένα ακίνητα πρέπει να γίνεται πλήρως αυτοματοποιημένα, χωρίς ετήσια διαδικασία που δημιουργεί πρόσθετη ηλεκτρονική γραφειοκρατία, και σταδιακά να συνδεθεί με ολοκληρωμένη πιστοποίηση της τεχνικής κατάστασης του κτιρίου.
Έκτον, κάθε μέτρο πρέπει να συνοδεύεται από συγκεκριμένο ποσοτικό στόχο. Πόσα κενά σπίτια επέστρεψαν στην αγορά; Πόσα κτίρια ανακαινίστηκαν; Πόσες κατοικίες ασφαλίστηκαν λόγω της έκπτωσης ΕΝΦΙΑ; Πόσο αυξήθηκε η προσφορά μακροχρόνιας μίσθωσης; Η στεγαστική πολιτική πρέπει να αξιολογείται με μετρήσιμα αποτελέσματα και όχι μόνο με τον αριθμό των προγραμμάτων που ανακοινώνονται.
Έβδομον, το πλέγμα μέτρων που αφορά στοιχεία που ήδη γνωρίζει το κράτος να εφαρμόζεται αυτόματα χωρίς περαιτέρω ενέργειες από τους ιδιοκτήτες. Το κράτος με την ψηφιακή του υποδομή, πχ ΜΙΔΑΣ, γνωρίζει όλα τα στοιχεία άρα και ποιος ιδιοκτύητες και ποιο ακίνητο εμπίπτει σε ποιο κίνητρο!
Το ζητούμενο είναι ένα σταθερό φορολογικό συμβόλαιο για την ακίνητη περιουσία
Η Ελλάδα διαθέτει σήμερα περισσότερα κίνητρα για την ακίνητη περιουσία από ό,τι πριν από λίγα χρόνια. Αυτό είναι θετικό. Η έκπτωση έως 16.000 ευρώ, η νέα «Ανακαίνιση Κατοικίας», η τριετής απαλλαγή των κενών ακινήτων, η μειωμένη φορολογία των μισθωμάτων, η έκπτωση ΕΝΦΙΑ στις ασφαλισμένες κατοικίες και η σταδιακή κατάργηση του ΕΝΦΙΑ στους μικρούς οικισμούς μπορούν να κινητοποιήσουν σημαντικό ιδιωτικό κεφάλαιο και να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του στεγαστικού ζήτηματος. Το επόμενο βήμα, όμως, πρέπει να είναι η απλοποίηση στην
εφαρμογή τους και στις προϋποθέσεις τους και η διαχρονική σταθερότητα. Ο ιδιοκτήτης πρέπει να γνωρίζει ότι αν επενδύσει σήμερα 30.000 ή 50.000 ευρώ στην αναβάθμιση ενός παλαιού ακινήτου, το φορολογικό πλαίσιο δεν θα αλλάξει ξανά σε λίγους μήνες ή θα έχει προθεσμία 1 έτος. Η πραγματική στεγαστική πολιτική δεν χρειάζεται δεκάδες μικρά και προσωρινά μέτρα.
Χρειάζεται, τουλάχιστον, ένα σταθερό πενταετές πλαίσιο που θα επιβραβεύει τον ιδιοκτήτη ο οποίος ανακαινίζει, ασφαλίζει, ενεργειακά αναβαθμίζει και διαθέτει το ακίνητό του στην πραγματική οικονομία και στη μακροχρόνια κατοικία. Αν αυτό επιτευχθεί, τα φορολογικά κίνητρα δεν θα αποτελούν απλώς μεμονωμένες εκπτώσεις φόρου. Θα λειτουργούν ως πραγματικό εργαλείο μαζικής επένδυσης για την ανανέωση του γερασμένου ελληνικού κτιριακού αποθέματος, την αύξηση της προσφοράς κατοικιών, της στεγαστικής ομαλότητας και βιωσιμότητας, και την ενίσχυση της αξίας της ακίνητης περιουσίας των εκατ. Ελλήνων Ιδιοκτητών.
Μάνος Κρανίδης, Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ, MSc, CEO «KRAMA PROPERTY», Γραμματέας Ενημέρωσης ΠΟΜΙΔΑ, Δημοτικός Σύμβουλος Χαλανδρίου, www.kramaproperty.com