Σε λίγες εβδομάδες αρχίζει η ελαιοκομική περίοδος 2026-2027 με καλύτερες προοπτικές για την παραγωγή του ελαιολάδου, ωστόσο οι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με νέες πιέσεις στις τιμές.
Όπως αναφέρει στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου, Μανώλης Γιαννούλης, η παραγωγή εκτιμάται πως θα κινηθεί περίπου στους 300.000 τόνους.Kαι μάλιστα σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, η παραγωγή σε όλες τις ελαιοπαραγωγικές χώρες της Μεσογείου προβλέπεται να είναι αυξημένη.
Αξίζει να σημειωθεί πως,η παραγωγή της Ελλάδας για την περίοδο 2025-2026 περιορίστηκε στους 231.000- 235.000 τόνους, σύμφωνα με προβλέψεις της Κομισιόν.
Οι συνθήκες
Οι συνθήκες αυτές δημιουργούν δύο διαφορετικές αναγνώσεις της αγοράς: από τη μία πλευρά, η μεγαλύτερη διαθεσιμότητα λειτουργεί θετικά για τον καταναλωτή, καθώς περιορίζει τον κίνδυνο νέων ανατιμήσεων και από την άλλη, όμως, για τον ελαιοπαραγωγό η αυξημένη προσφορά αποτελεί παράγοντα πίεσης στην τιμή που πουλά το προϊόν του.
Οι τιμές παραγωγού για το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο κινούνται σήμερα περίπου στα 4 ευρώ το κιλό, επίπεδα που η αγορά θεωρεί χαμηλά σε σχέση με το κόστος καλλιέργειας. Ήδη από την προηγούμενη περίοδο η τιμή είχε ακολουθήσει έντονα πτωτική πορεία: από τα 7,85 ευρώ το κιλό, στην έναρξη της σεζόν 2025-2026, είχε υποχωρήσει στην περιοχή των 4-5,5 ευρώ τον Ιανουάριο, για να φτάσει σήμερα στα επίπεδα των 4 ευρώ. «Η τιμή είναι χαμηλή για τους παραγωγούς, αλλά αν λάβουμε υπόψη μας ότι οι καταναλωτές θέλουν χαμηλές τιμές, είναι καλή. Εκτιμώ ότι εφόσον επαληθευτούν οι προβλέψεις για παραγωγή στους 300.000 τόνους, η τιμή παραγωγού θα παραμείνει σε αυτά τα επίπεδα, με ένα συν-πλην 10%», επισημαίνει στον «Ε.Τ.» ο κ. Γιαννούλης.
Το κόστος
Από την άλλη, εκπρόσωποι των παραγωγών αναφέρουν ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο η τιμή πώλησης. Είναι και το κόστος για να παραχθεί το προϊόν. «Εργατικά, συγκομιδή, λιπάσματα, φυτοπροστασία, άρδευση, ενέργεια και καλλιεργητικές εργασίες παραμένουν ακριβά. Δεν έχουμε κανένα κέρδος. Αν οι τιμές παραμείνουν σε επίπεδα που δεν καλύπτουν τα έξοδα, δεν μπορούμε να είμαστε βιώσιμοι», σημειώνει στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος” ελαιοπαραγωγός από την Κρήτη.
Η εικόνα της αγοράς αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό από την έναρξη της συγκομιδής, αλλά και από τις ποσότητες που θα μπουν τελικά στην αγορά. Οι σημερινές εκτιμήσεις παραμένουν θετικές, με την ευρωπαϊκή αγορά να περιμένει επαρκείς ποσότητες για την κάλυψη της ζήτησης.
Πιο προσιτό
Η αποκλιμάκωση στην τιμή παραγωγού έχει ήδη περάσει σε σημαντικό βαθμό στην τελική τιμή. Τον Ιανουάριο του 2026 το επώνυμο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο είχε υποχωρήσει περίπου στα 9,4-9,5 ευρώ το λίτρο, από 11,5 ευρώ τον Οκτώβριο του 2025 και 13,5-14 ευρώ την περίοδο 2023-2024, ωστόσο υπάρχουν και ετικέτες που πωλούνται ακόμα και στα 7,2 ευρώ το λίτρο.
Οι προσφορές στα σούπερ μάρκετ παραμένουν, δε, βασικό εργαλείο για την προσέλκυση καταναλωτών με τιμές που μπορεί να φτάνουν ακόμα και τα 6,5 ευρώ το λίτρο. Η περαιτέρω αύξηση της προσφοράς από τη νέα σοδειά δημιουργεί περιθώριο για σταθεροποίηση στα επίπεδα αυτά, εφόσον δεν υπάρξουν απρόβλεπτες ανατροπές στην παραγωγή ή στη διεθνή αγορά. «Εκτιμώ ότι δεν θα έχουμε περαιτέρω μείωση στο ράφι. Ήδη, η μέση τιμή στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο διαμορφώνεται στα 7-7,5 ευρώ. Πόσο να πέσει ακόμα;», υπογραμμίζει ο κ. Γιαννούλης.
Ο καταλυτικός ρόλος της Μεσογείου
Πάντως, η Ελλάδα δεν κινείται μόνη της. Η Ισπανία, η μεγαλύτερη παραγωγός ελαιολάδου παγκοσμίως, αναμένεται να κινηθεί στα 1,4-1,5 εκατ. τόνους, ενώ σημαντικές ποσότητες κοντά στους 400.000 τόνους αναμένονται και από την Τουρκία. Συνολικά, οι πρώτες εκτιμήσεις για τη λεκάνη της Μεσογείου κάνουν λόγο για περίπου 3-3,2 εκατ. τόνους τη νέα περίοδο.
Η μεγαλύτερη προσφορά είναι ένας από τους βασικούς λόγους που οι τιμές δεν αναμένεται να επιστρέψουν εύκολα στα επίπεδα-ρεκόρ των προηγούμενων ετών.
Έτσι, η νέα ελαιοκομική περίοδος ξεκινά με ένα παράδοξο: η καλή παραγωγή είναι καλή είδηση για την αγορά και τον καταναλωτή, αλλά όχι κατ’ ανάγκη για τον παραγωγό. Με τις ποσότητες να αυξάνονται και το κόστος να παραμένει υψηλό, το μεγάλο στοίχημα των επόμενων μηνών θα είναι αν η τιμή του ελαιολάδου μπορεί να βρει μια ισορροπία που να αφήνει περιθώριο βιωσιμότητας στον παραγωγό, χωρίς να επιστρέφει το προϊόν σε απαγορευτικά επίπεδα για το νοικοκυριό.
στο 
