«Η ευρωπαϊκή αλιεία βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή. Η συζήτηση για το μέλλον της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ) δεν αφορά απλώς την αναθεώρηση ενός ευρωπαϊκού κανονιστικού πλαισίου. Αφορά το πώς θέλουμε να είναι η αλιεία τα επόμενα χρόνια: ανθεκτική, ανταγωνιστική και βιώσιμη, περιβαλλοντικά και οικονομικά, αλλά ταυτόχρονα ικανή να εξασφαλίζει αξιοπρεπές εισόδημα και προοπτική στους ανθρώπους και στις περιοχές που ζουν από αυτή», αναφέρει σε άρθρο του ο Σπύρος Πρωτοψάλτης, Γενικός Γραμματέας Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
«Η επίσημη αξιολόγηση της ΚΑλΠ, που ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο, έχει ήδη ανοίξει αυτή τη συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο και τους επόμενους μήνες οι αποφάσεις θα αρχίσουν να διαμορφώνουν τη νέα πραγματικότητα. Η Ελλάδα οφείλει να συμμετέχει ενεργά, με συγκεκριμένες θέσεις, τεκμηριωμένες προτάσεις και ισχυρές συμμαχίες», τονίζει και σημειώνει ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο κλάδος είναι πολλές και αλληλένδετες.
Και συνεχίζει :
«Η οικονομική απόδοση της αλιείας δεν έχει βελτιωθεί στον βαθμό που απαιτείται, ενώ το αυξημένο κόστος παραγωγής, και ιδιαίτερα το ενεργειακό κόστος, πιέζει σημαντικά τους επαγγελματίες του κλάδου. Παράλληλα, οι αλιευτικοί στόλοι και το ανθρώπινο δυναμικό μειώνονται και γερνούν, ενώ η προσέλκυση νέων ανθρώπων στο επάγγελμα γίνεται ολοένα δυσκολότερη.
Η ανανέωση των γενεών αποτελεί επομένως μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για το μέλλον της αλιείας. Χρειάζεται να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε το επάγγελμα του αλιέα να γίνει περισσότερο ελκυστικό, ασφαλές και βιώσιμο. Αυτό σημαίνει καλύτερες συνθήκες εργασίας και ασφάλειας στα σκάφη, αλλά και εκπαίδευση και κατάρτιση στις νέες τεχνολογίες και στις δεξιότητες που απαιτεί η νέα εποχή.
Ταυτόχρονα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε αποφασιστικά την παράνομη αλιεία και τον αθέμιτο ανταγωνισμό, συμπεριλαμβανομένου του ανταγωνισμού από τρίτες χώρες στις αγορές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορεί να απαιτούμε από τους Ευρωπαίους αλιείς να συμμορφώνονται με αυστηρούς κανόνες και υψηλά πρότυπα και την ίδια στιγμή να επιτρέπουμε συνθήκες άνισου ανταγωνισμού.
Η προστασία και ορθή διαχείριση των αλιευτικών αποθεμάτων παραμένουν αυτονόητες προτεραιότητες. Απαιτούνται αποτελεσματικότεροι έλεγχοι και συνεπής εφαρμογή των κανόνων, αλλά και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή της οικοσυστημικής προσέγγισης. Η περιβαλλοντική βιωσιμότητα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά. Είναι άμεσα συνδεδεμένη με την οικονομική βιωσιμότητα του ίδιου του κλάδου.
Παράλληλα, υπάρχουν ζητήματα που απαιτούν πιο πρακτικές και λειτουργικές λύσεις: η ισορροπία μεταξύ αλιευτικής ικανότητας και διαθέσιμων πόρων, η κατανομή των ποσοστώσεων, η αντιμετώπιση των χωροκατακτητικών ειδών, οι ζημιές στον αλιευτικό εξοπλισμό και η εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η ενίσχυση της θέσης των ίδιων των παραγωγών στην αγορά. Η έλλειψη ισχυρών οργανώσεων παραγωγών περιορίζει τη διαπραγματευτική τους δύναμη. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη οργάνωση, ισχυρότερη μεταποίηση και εμπορία, καλύτερη προώθηση των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, καθώς και ενίσχυση της ιχνηλασιμότητας και της ενημέρωσης των καταναλωτών.
Η υδατοκαλλιέργεια αποτελεί επίσης βασικό πυλώνα για το μέλλον. Η ανάπτυξη μιας ανθεκτικής, ανταγωνιστικής και βιώσιμης υδατοκαλλιέργειας μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην παραγωγή τροφίμων, στις εξαγωγές, στην απασχόληση και στην ανάπτυξη πολλών παράκτιων και νησιωτικών περιοχών.
Η Ελλάδα έχει έναν επιπλέον λόγο να αντιμετωπίζει τη συζήτηση αυτή ως εθνική προτεραιότητα. Για τη χώρα μας, η αλιεία δεν αποτελεί μόνο έναν παραγωγικό κλάδο. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ζωή και την οικονομία των νησιωτικών και παράκτιων περιοχών, με την τοπική ανάπτυξη και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.
Η νέα Κοινή Αλιευτική Πολιτική πρέπει επομένως να εξισορροπήσει τρεις διαστάσεις: την περιβαλλοντική, την οικονομική και την κοινωνική.
Χρειαζόμαστε πράσινη και ενεργειακή μετάβαση του στόλου και των μονάδων υδατοκαλλιέργειας, αλλά αυτή η μετάβαση πρέπει να είναι εφαρμόσιμη και χρηματοδοτήσιμη. Χρειαζόμαστε κανόνες που προστατεύουν τους πόρους, αλλά και ένα κανονιστικό πλαίσιο απλούστερο, πιο ευέλικτο και με λιγότερη γραφειοκρατία. Και χρειαζόμαστε τους αναγκαίους ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους ώστε οι νέοι κανόνες να μπορούν πράγματι να εφαρμοστούν.
Για εμάς η βασική αρχή είναι σαφής: η αλιεία δεν πρέπει απλώς να επιβιώσει. Πρέπει να καταστεί βιώσιμη και να έχει μέλλον.
Γι’ αυτό προχωράμε σε ανοιχτό και ειλικρινή διάλογο με τους φορείς του κλάδου. Θέλουμε τις προτάσεις εκείνων που βρίσκονται καθημερινά στη θάλασσα, στις επιχειρήσεις και στις μονάδες υδατοκαλλιέργειας και γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα τις πραγματικές δυσκολίες αλλά και τις δυνατότητες του τομέα.
Υποστηρίζουμε μεγαλύτερη ευελιξία και απλούστευση, χωρίς εκπτώσεις στον έλεγχο και στην εφαρμογή των μέτρων. Διεκδικούμε τους απαιτούμενους πόρους για την εφαρμογή των νέων κανόνων και αναζητούμε συμμαχίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την προώθηση των ελληνικών θέσεων.
Η αναθεώρηση της ΚΑλΠ είναι μια σημαντική ευκαιρία. Στόχος μας είναι η Ελλάδα να μην παρακολουθήσει απλώς τις εξελίξεις, αλλά να συμβάλει ενεργά στη διαμόρφωσή τους.
Για μια αλιεία που προστατεύει τους φυσικούς πόρους, στηρίζει τους ανθρώπους της και δημιουργεί πραγματική προοπτική για τις επόμενες γενιές.»
στο 
